18 en 19 September
19 september 2019 - Grassy Park, Zuid-Afrika
18 september
Vandaag heb ik Candice weer geholpen met haar administratie. We zijn alles wat ik getypt had gaan printen op haar kantoor en hiervoor moesten we door de wijk Vrygrond lopen, tussen alle 'huizen' door. Echt bizar hoe mensen daar leven. Plastic zakken als muren, met 6 personen leven in een ruimte van nog geen 2 vierkante meter, etc. In de middag gingen we naar de bibliotheek om met dyslectische kinderen te lezen. We pakken dan makkelijke Engelse boekjes in de bibliotheek en een alfabat spelletje en gaan op die manier met ze samen lezen. Heel vermoeiend en je moet er heel veel geduld voor hebben, maar wel erg leuk om te doen, en vooral om te zien hoe dankbaar ze zijn.
Toen we thuiskwamen rond 16.30 ben ik in slaap gevallen tot ik wakker werd gemaakt voor het eten om 19.15 en na het eten moesten we ons gaan klaarmaken voor weer een avond karaoke in Brass Bells. Vandaar dat ik er niet aan toegekomen was om gister een blog te plaatsen :). Toen we naar binnen liepen, liep voor ons een groep met meiden en toen ik beter keek zag ik dat een vriendin van mij uit Vught er tussen liep. Het was heeel gek om ineens Nederlands te praten, maar wel super gezellig om d'r te zien. Ook met mijn huisgenoten en de andere vrijwilligers was het heel gezellig. Het feit dat we pas om 3 uur in bed lagen laten we maar ff achterwege .... Wel bizar, om 2 uur probeerde een Japanse huisgenoot van mij een Uber te boeken. Hij werd 4x afgewezen. Toen mijn Deense huisgenoot het probeerde, stond er een minuut later een Uber. Vrij racistisch dus.
19 september
4 uur nadat ik in bed stapte, ging de wekker alweer. Toen kreeg ik ook nog eens het bericht dat de Outreach niet doorging in verband met protesten in Hout Bay (voor ons te gevaarlijk om daar heen te gaan) en dat we dus tot 16.00 op het werk moesten blijven. De kinderen waren allemaal ook nog 30x zo energievol als normaal, ik denk dat van de 105 kinderen er hooguit 20 daadwerkelijk hebben geslapen toen ze dat moesten doen in plaats van rondlopen en praten. De vrouw die normaal in de keuken staat (Janine), moest het huis van Candice opruimen omdat er morgen bezoek komt, dus Bia en ik waren verantwoordelijk voor de keuken (afwas en koken). De leraren hadden een workshop, dus Wendy deed de "big class", en Bia en ik moesten dus ook de baby's doen. We waren zó blij toen we de bus zagen aankomen om 16.00 en we gewoon naar huis konden. Slapen zat er helaas niet in, want 20 minuten later werden we al opgehaald voor de social bij de Cape Point Vineyard Market met alle vrijwilligers om daar wat te eten. Heel erg jammer dat het bewolkt was, want het uitzicht over Kaapstad daar is ontzettend mooi. Er zijn vandaag twee hele aardige nieuwe Duitse meiden aangekomen, en volgende week zijn van ons "vaste groepje" alleen nog Bia en ik over :(.




Je moet er wel meteen 100% tegenaan. Maar je ervaart het leven zoals het aan de onderkant realiteit is. Ook die "huizen". Erg he
Wat een dagen. Verlang je nog wel eens terug naar Maurick?
Wat toevallig dat je dat meisje uit Vught tegen kwam. Doet ze ook vrijw. werk in Kaapstad?
Weer veel plezier deze week! x